Geschiedenis van de schijnbewegingen

Nachtmerry van een kamerlid

Ergens zo ruim rond 1900 hadden de toenmalige heersers en heerseressen het helemaal gehad met die door boeren uit Limburg en de Achterhoek en God verhoede, uit Drenthe gestuurde lui met een mandaat. Een mandaat verdomme, alsof het mogelijk was dat die boeren ook nog iets in de melk te brokkelen hadden.

Maar ja, ze hadden net dat gedoe in Frankrijk met die valbijlen achter de rug en in Rusland begon het ook al te rommelen en dus moest er iets verzonnen worden. Gelukkig hadden ze een paar slimme jongens in de buurt waarvan de kleinkinderen vandaag nog de lakens uitdelen bij de Kamerraden.

De Politieke Partij werd te water gelaten. Als oplossing voor volksvertegenwoordigers die uit de band zouden kunnen springen met dat hele mandaatgedoe. Afgesproken werd dat iemand pas kamerlid kon worden na een hele lange scholings- en indoctrinatieperiode vooraf bij een Politieke Partij. Ook braaf gehoorzaamheid leren bij een gelieerde organisatie zoals Grienpies of de vakbonden telde mee. En als je dan als feut een liter jenever op de kop had opgezopen met een luier vol pindakaas aan en je neus vol met sperma van de ouderejaars of achteloze voorbijgangers zat het er in dat je voorzitter of iets anders leuks werd. Want dan was je volgzaam en was het evident dat je kon slikken.

Als heersers achter de schermen hoefde je dan alleen maar wat in zo’n partijtje te blazen en hup, dan deden ze wat je wilde. Stom natuurlijk van zo’n GroenLinks om tegen die ijzeren Kamerledencarrièrewet te zondigen en iemand met een vlieg op de neus van de straat te plukken en een stropdas om te doen en hem of haar – want het gebeurde vaker – kamerlid te noemen. Ja, die mensen zijn niet op gehoorzaamheid getraind dus dan krijg je dit of dat.

Kamerleden weinig last van ruggegraat

Derde dinsdag in september uitmonstering met opgestikte ruggegraat

Vaker probeerde ik de ruggegraat van de Kamerleden en andere bestuurden op de agenda te zetten. In de hoop dat nóg onafhankelijker en nóg meer vervolgde bloggers dan ik hierover zouden gaan vloeken en zagen. Dat het Openbaar Ministerie of wie er hier allemaal over gaan de pleuris eens liet uitbreken en hangende het onderzoek de hele bups achter slot en grendel zou zetten. Behalve Geert en de zijnen dan.

Want wat zegt Tofik Dibi op vragen of ze hem met die stemmerij voor Kunduz de duimschroeven hebben aangezet uit het Politburo? Hij zegt dat alleen Ineke van Gent tegen mocht stemmen zodat het nog wat op democratie leek en de rest gehoorzaam deed wat de bazen bevalen. Bazen die misschien wel niet alleen in het bestuur zaten maar ook in het geniep daarbuiten.

Dibi was daardoor in grote gewetensnood, maar deed toch wat hem, als onafhankelijk Kamerlid die van alles moet kunnen doen zonder last of ruggespraak, door dwang of misschien wel knevelarij werd opgelegd. Hij zou anders, zo zegt hij, een rel gecreëerd hebben.

In hoeverre is er geduimschroefd en hoeveel ruggegraatloze weekdieren liggen daar in de Kamers ten gevolge van de beknevelde richting waarin de besluitvorming ten aanzien van Irak, Afghanistan, Koendoez, Libië, Helicoptergate, Legopoppetjes, Kontneucqkakkoord tot stand kwam. Hebben wij alleen maar poppetjes aan een touwtje zonder last van ruggegraat in die Kamers zitten en krijgt een volk wat zij verdient? Waar blijft dat Openbaar Ministerie?

Updeet:

…..Nee, nee, u vergist zich, niet mij maar die lui daar in al die kamers moet je hebben. Stop eens met die handboeien, nee, ik heb geen waxinelichtje……

De Uittocht

Woedende beebieboemers

Vanaf 13 september zijn er kilometerslange files richting grens van woedende Nederlanders die de pleitvaart nemen. Eerst maar naar de tussenstations zoals Duitsland, België, Oostenrijk of het platteland van Spanje. Daarna zien we wel weer verder. Het zal wel Canada of Antarctica worden. De banktegoeden zijn overgezet naar Paypal en American Express. Velen waagden de sprong naar Abu Dinges.

Huizen staan nu te koop en de bank mag de onvermijdelijke tekorten om de hypotheeklening af te lossen houden. Werknemers staan voor een dichte deur en zelfs de laatste pak Senseokoffie werd meegenomen. Overal zie je de bekende stickers met die hand en die opgestoken middelvinger. Afzender John Galt.

Ondanks al dat gemekker en gejankt op de diverse internetjankkuilen kreeg Geert 30 zetels en werd de PvdA de grootste met  118 zetels. Marianne van de Dieren kreeg 2 zetels en is ook woedend met de overige bups en de meeste dieren in de file gaan staan. Ze gaat op een nertsenfarm in Polen werken. Geert zit in Amerika en ligt met z'n ballen aan het strand zijn boek te lezen. Eindelijk rust, geniet ervan jongen.

Jolande werd meteen lid van Samsom en wordt Minister van Electriciteitswerken. Dibi volgde haar niet maar gaat bij Endemol werken als fashionchick. Pechtol en Slob zijn nu dagelijks te zien bij Lingo, ze doen 't gratis want dan zijn ze toch nog op de tv. Rutte en Buma zijn met van Baalen mee naar Zuid-Amerika om daar te helpen met het oprichten van de Zuid Amerikaanse Unie van Socialistische Sovjet Republieken de ZAUSSR. De rest volgt nog.

Ruggelinkse Gemoedssorteerders

Sorteerexpert tijdens het werk

Ik verdien mijn geld op mijn rug, zei het meisje. Ja, ik wordt er flink voor betaald want er zit ook zwijgbonus bij, dat je je mond dicht houdt als er wat komt of zo denk ik. Nee, niet voor een escortburo, ik krijg mijn poen van een instituut voor ontwikkelingssamenwerking, best spannend allemaal. Nee hoor, gewoon hollands maar het zit wel in Genève gevestigd vanwege de belasting en de mondjeshouderij. Ik filter stemmingen, ik sorteer het gemoed. Ja, het klinkt best wel sletterig als je dat zo op die manier zegt. Maar het verdient goed, je komt nog eens ergens en al mijn vriendinnen doen het. Nee hoor, als je na afloop stevig onder de douche gaat staan te schrobben en te raggen plakt het niet meer.

Mijn werk bestaat hoofdzakelijk uit het liggen op mijn rug onder in de bak waar de stemformulieren bij een verkiezing of een andere stemmingmakerij in worden gedaan. Dan dwarrelt er zo’n formulier op mijn borsten, ik kijk gauw wat ze hebben aangekruist en als dat bijvoorbeeld de PVV is, afhankelijk van onze opdracht, stop ik het in mijn reedt en leg er een ongeldig gemaakt formulier voor in de plaats. Nee, niet echt in mijn kontje, dat zou mijn vriend niet leuk vinden, maar gewoon aan de achterkant in mijn broek.

Nee, dikke konten vallen tegenwoordig sowieso niet meer op. Maar het kan ook best iets anders zijn wat we moeten filteren. Laatst lagen we nog met zo’n 1500 meiden op de rug in zo’n snikheet hok in Egypte. En een tijd terug werden we opgehaald van een strand in Sirte en toen waren ze vergeten te tanken met die helicopter. Ja, we maken af en toe wat mee. Nee, daar kan ik geen antwoord op geven of er een zekere prinses bij was want dan raak ik mijn prestatiebonus kwijt.

We doen ons werk niet alleen in handmatige posities maar ook in electrische. Dan hoeven we de onwelgevallige formulieren niet in onze kont te proppen maar drukken we op een knopje en dan wordt de stemmerij omgezoomd en doorgelust of zoiets. Tijdens het Songfestival hebben we dagenlang op onze rug gelegen,. Er kwam geen eind aan, vooral toen Joan van de Dindianen een beurt kreeg. Ja, ik verheug me op Griekenland want daar hoef ik niet op m'n rug te liggen maar op mijn buik. Doen ze alles op z'n Grieks.

Oefenen voor Griekenland

Hinkelen voor kleutertjes

Tekenaressen aan het hinkelen

Nou, zei de juffrouw die juffrouw genoemd werd omdat ze de juffrouw van de klas was, dan maken jullie allebei maar een mooie tekening en dan mag de klas zeggen welke de mooiste is. Maar ik zeg er wel bij dat Jolande het leukste kan kleuren en Tofik goed kan krassen. Nou, aan het werk jullie. Ieder drie tekeningen maken en dan kunnen we eindelijk de langverwachte Tekenares van het Kleurklasje kiezen. Zo gezegd, zo gedaan. En ze tekenden, en ze kleurden, dat het een lieve lust was.

Jolande tekende allemaal letters. Hele grote chocoladeletters die het woord MACHT vormden. Nee, geen uitroep!teken er achter want ze wist niet of Tofik dat ook zou doen. MA werd in het groen gekleurd en CHT in het rood. Ze twijfelde. MA in ’t groen had toch iets van Mwa en CHT in ’t rood klonk als Ochot. Ze kon het aan Jack vragen want die zat op een christelijke school en die had vaker goede raad gegeven, jammer dat ie al een vriendin had, maar ja, boeie, dussuh.

Tofik probeerde de hele morgen al Lentebloemen te tekenen maar telkens gooide hij zijn werk de prullemand in. Het moest anders besloot hij, heel anders. De klas moest uit haar dak gaan als hij het anders had gedaan, maar wat? Goede raad was duur want hij had al eens advies gevraagd aan Jack, die op een christelijke school zat, over iets wat hij aan zijn familie moest vertellen maar niet goed durfde. En die had voor 10 mini’s van de Appie het advies gegeven dat hij moest oefenen in eerlijk en helder kijken en zichzelf zijn. Plotseling, toen hij naar zijn lege vel tekenpapier stond te staren viel het kwartje, een leeg, maagdelijk, fris en fruitig vel. BAM!

Plotseling kwam de juffrouw het fietsenhok, waar ze aan het schetsen en kleuren waren, binnenrennen. Stop maar snikte ze, stop maar want alle ouders hebben hun kinderen van de school afgehaald omdat we teveel op een kleuterschool zouden lijken. Jolande en Tofik stopten met tekenen en de andere kinderen, die bezig waren met dingen die iedereen in fietsenhokken doet, stonden op en gingen op zoek naar een rustiger fietsenhok.